Obecnie Elaine
jest popularnym wykładowcą udzielającym prelekcji na temat biologii
człowieka i związanego z nią żywienia na różnych seminariach i konferencjach
w USA i w Wielkiej Brytanii oraz aktywnym członkiem różnych list
i grup dyskusyjnych w Internecie, których tematy są związane ze
prawidłowym przyswajaniem.
W swojej praktyce
spotkała wielu chorych na owrzodzenie jelita grubego, chorobę Crohna,
zapalenie przewodu pokarmowego, zespół nadwrażliwego jelita,
chroniczną biegunkę, autyzm i celiakię, którzy po zastosowaniu SCD
pozbyli się swojej dolegliwości .
Ostanie zajęta
jest pracą w Ottawie w Kanadzie, gdzie dzieli się z przedstawicielami
rządu informacjami na temat korzyści, jakie odnoszą głodujący ludzie
z używania miodu oraz spotyka się z kanadyjskimi producentami jajek
na corocznym spotkaniu w Toronto, gdzie wygłasza odczyt na temat
roli cholesterolu we wszystkich aspektach ludzkiej biologii.
Elaine mieszka
w Baltimore, Ontario i ma dwie dorosłe córki. Pracuje w tej chwili
nad nową książką, która będzie stanowić przegląd naukowych badań
nad związkiem między zaburzeniami wchłaniania, zachowaniem i neurologicznymi
problemami, oraz innymi chorobami autoimmunologicznymi. Wielu ludziom
z tymi problemami pomogła SZCZEGÓLNA DIETA WĘGLOWODANOWA .
Wraz z Elaine
i jej córką czcimy pamięć dra Haasa, który zajmuje bardzo szczególne
miejsce w sercu każdego z nas, którzy stosujemy SCD. Wspominamy
go każdego 14 lutego na Walentynki! Był naprawdę wyjądego 14
Wszystko zaczęło
się wraz z dzieckiem
Bycie matką
jest rzadko łatwe. My matki heroicznie poświęcamy się dla dobra
naszych dzieci. W tej determinacji, żeby sprostać wyzwaniu, czasami
sięgamy poza nasze najśmielsze oczekiwania odkrywamy ukryte talenty,
które przynoszą błogosławieństwo innym w sposób, którego nie nikt
nie potrafiłby sobie wyobrazić. Chociaż wyruszamy, żeby ocalić
dziecko,
to w trakcie całego tego procesu odkrywamy, że zmieniamy świat.
Młoda Elaine
Gottschall nie żywiła wielkich pretensji do zmieniania świata.
Około 1950 roku mieszkała ze swoim mężem i dwoma małymi córkami
na przedmieściach New Jersey i postrzegała siebie jako przeciętną
amerykańską gospodynię domową. Wypełniała swoją rolę żony i matki
zadowolona z prowadzenia cichego, przeciętnego życia rodzinnego.
Wtedy nieszczęście
nadeszło. Ich czteroletnia córka Judy straszliwie zachorowała.
Ze zdiagnozowanym owrzodzeniem jelita grubego, odczuwała ostry,
chroniczny ból, który nie reagował na standardowe próby leczenia.
Pomimo gorączkowych wysiłków znalezienia przez Elaine czegoś, czegokolwiek,
co Judy system mógłby tolerować, żaden rodzaj żywności nie był
przez nią przyswajany, a zamiast tego, prawie całkowicie niewchłonięty,
był gwałtownie wydalany na zewnątrz. W dodatku lekarz upierał
się przy twierdzeniu, że pożywienie nie ma nic wspólnego z jej
chorobą. Kiedy choroba i niedożywienie sięgnęło granic, dziewczynka
przestała rosnąć, a jej sen był nieustannie zakłócany przez budzące
przerażenie okresy majaczenia. Sfrustrowany przez ponoszone niepowodzenia
po zastosowaniu kolejnych leków mających powstrzymać nieubłagany
postęp choroby, doktor Judy postawił Elaine i Herbowi ultimatum;
albo wyrażą zgodę na operację usunięcia córce okrężnicy i zamocowania
zewnętrznego pojemnika na ekskrementy, albo niech patrzą na dalsze
postępujące wycieńczenie, a nawet śmierć.
Przezwyciężając
bezsilność i rozpacz Elaine stłumiła wtedy szloch. Niewiarygodne,
zamiast próby przyniesienia ulgi udręczonej matce, lekarz wycelował
w nią oskarżycielskim palcem i oświadczył "Po co ten
płacz? Przecież to twoja zasługa!" To upokarzające zdarzenie
pozostawiło trwałe blizny, ale ono właśnie stało się przełomowym
momentem w życiu Elaine Gottschall.
Odmawiając zaakceptowania
opinii lekarskiej Elaine i Herb z desperacją zasięgali informacji
u kolejnych specjalistów z nadzieją znalezienia tego jednego, który
dałby im choć iskrę nadziei i reprezentował inne podejście do problemu.
Niestety, gdziekolwiek się udali stawiano im to samo ultimatum:
jeśli standardowy zestaw leków nie może utrzymać symptomów pod
kontrolą, operacja jest jedyną alternatywą. (powtarzano to pomimo
faktu że choroba przede wszystkim obejmowała organy zajmujące się
trawieniem i wchłanianiem i utrzymywano, że rodzaj pożywienia zjadanego
przez Judy jest nieistotny). W chwili, kiedy właściwie mieli poddać
się losowi, pojawiła się nowa możliwość - dwóch przyjaciół dało
Elaine dane do 92-letniego lekarza Sidney V. Haasa w Nowym
Yorku. Dr Haas w trakcie długiej, wybitnej kariery rozwinął system
leczenia na bazie diety i napisał podręcznik, który można było
znaleźć w prawie każdej medycznej bibliotece na świecie. Jednakże
jego koledzy nie posiadający wykształcenia w dziedzinie dietetyki i pomniejszający jej znaczenie w utrzymaniu
zdrowia, zaniechali jego pracy w gonitwie za nowymi rodzajami tych
samych standardowych leków i coraz bardziej złożonych operacji
chirurgicznych. Chociaż Herb nie mógł znieść, że Judy znowu będzie
zmuszona
przechodzić chociażby jedną jeszcze bolesną procedurę diagnostyczną,
a ich lekarz wyśmiewał dra Haasa i jego metody, jako przestarzałe
relikty minionej epoki - Elaine była zdecydowana wysłuchać, co
ten miły lekarz miał do powiedzenia.
Po uważnym zbadaniu
Judy, dr Haas zapytał zwyczajnie: "Co to dziecko jadło do
tej pory?" Żaden z lekarzy nie zadał dotychczas nigdy takiego
pytania. Następnie pouczył Elaine w jaki sposób zastosować jego
proste wskazania dietetyczne. W przeciągu dziesięciu dni od rozpoczęcia
wprowadzania wskazań w życie, neurologiczne problemy dziecka zmniejszyły
się. W przeciągu kilku miesięcy kłopoty związane z trawieniem
zaczęły się wycofywać się i dziewczynka zaczęła znowu rosnąć nadrabiając
stracony czas. W przeciągu dwóch lat była wolna od symptomów choroby.
Do tego czasu dr Haas zmarł. Elaine obawiała się, że chociaż ktoś
może robił coś mającego na celu dbanie o jego spuściznę, to jego
proste, ale skuteczne lekarstwo na dolegliwości trawienne umrze
wraz z nim, pozbawiając innych pacjentów szansy powstrzymania niepotrzebnego
cierpienia i odzyskania zdrowia. Odwiedziła zatem medyczną bibliotekę
i przeglądając czasopisma odkryła wkrótce, że podejście dra Haasa
było wsparte solidnymi naukowymi dowodami. Po naciskiem Herba,
który nalegał "zorientuj co się tu dzieje", przekroczyła
progi akademii i laboratorium w wieku 47 lat i uzyskała stopień
naukowy z biologii, biochemii żywienia i biologii komórkowej.
Podczas kiedy
lata badań mijały, Elaine zaczęła doświadczać przykrego uczucia
rozczarowania napędzanego po części przez jej kolegów naukowców,
którzy nie dzielili jej zainteresowania zbieraniem wszystkich dowodów
na oddziaływanie pożywienia na zdrowie jelit w praktyce klinicznej.
Straciła nadzieję na to, że cała jej ciężka praca kiedykolwiek
będzie miała zastosowanie w pomocy naprawę potrzebującym, cierpiącym
ludziom, tym, którym lekarze mogą nigdy nie zaproponować rozwiązania
dra Haasa. Elaine była niebezpiecznie blisko poddania się, ale
Herb powstrzymał ją, że przed tym. Przekonał ją, że jedynym
sposobem na przekazanie wiadomości dra Haasa tym, którzy jej najbardziej
potrzebowali, będzie rozpoczęcie prywatnej praktyki, a nawet wydanie
książki, co uczyni wiedzę dostępną dla tych, którzy jej
najbardziej potrzebują.
...i tak właśnie
narodziła się książka "Przerwanie zamkniętego koła: poprzez
dietę do zdrowych jelit"
Książka "Przerwanie
zamkniętego koła" została przetłumaczona na kilka języków, i
czekają ją następne tłumaczenia. Elaine jest dostępna i służy pomocą
ludziom, którzy nie potrafią znaleźć odpowiedzi na swoje pytania
bezpośrednio w książce, na stronie internetowej lub różnych listach
dyskusyjnych. Towarzyszy wielu ludziom cierpiącym (lub opiekującym
się bliskimi, którzy cierpią) na chorobę Crohna, owrzodzenie jelita
grubego, IBS, celiakię, zapalenia jelit, autyzm i torbiele (cystic
fibrosis) oraz inne dolegliwości mające swoje źródło w układzie
pokarmowym. Bezinteresownie poświęca wiele swojego czasu, nie pobierając
za to żadnych opłat, żeby pomóc, odpowiadając na wiele pytań, lub
zastanawiając się nad nowymi. Udzielając porad, zachęcając, dzieląc
radości i "matkując" swojej wielkiej "powiększonej
rodzinie" entuzjastów zdrowych jelit. A jest to bardzo różnorodna
rodzina w skład której wchodzą bardzo różni ludzie, prawie każdej
narodowości i religii.
To jest wielka
podróż Elaine Gottschall. Przenigdy w jej najśmielszych marzeniach
nie mogła przewidzieć, że tyle istnień ludzkich zostanie wzbogaconych
jej wiedzą i bezinteresownym oddaniem. W sposób dosłowny zmienia
świat, a wszystko to zaczęło się od dziecka.