Przez trzy lata
chodziła ze swoją córką do każdego znanego specjalisty alergologa i
psychiatry w Nowym Jorku, ale żaden z nich nie potrafił pomóc
siedmiolatce, której tak bardzo dokuczał silny ból brzucha, że krwawiła
przez cały dzień i majaczyła w nocy.
Gottschall poddała się
i była bliska wyrażenia zgody na usunięcie okrężnicy, co oznaczało że
jej córka będzie żyć z torebką na płyny przez resztę swojego życia,
kiedy pojawiła się szansa w postaci spotkania z 92-letnim drem Sidney
Valentine Haas.
"Była mamą. Musiała
mnie wyleczyć" powiedziała córka - Judy Herod.
I tak zrobiła stosując
dietę zaleconą przez dra Haasa. W przeciągu 10-ciu dni neurologiczne
problemy ustąpiły, a po dwóch latach jelita zostały wyleczone.
Gottschall znalazła swoje powołanie: było wielu ludzi, którzy cierpieli
na Crohna, IBS, czy celiakię, którzy potrzebowali wiedzy na temat SCD.
Ale najpierw musiała
zrozumieć jak to działa. W wieku 47 lat Gottschall wróciła do szkoły,
zdobyła stopień licencjata, a następnie magisterium z biologii,
biochemii odżywiania i biologii komórek. Kontynuowała swoje badania aż
do swojej śmierci, która nastąpiła w wieku 84 lat z powodu raka.
"Potrzebowała wiedzy"
powiedział Herod, obecnie już 53-letni i wolny od symptomów choroby od
czterech dekad. "I ciągle to odkrywała, ponieważ była zafascynowana
powiązaniem między jelitami i mózgiem.
"Pragnęła również,
jeśli nie akceptacji to przynajmniej uznania od świata medycznego,
którego to nigdy nie otrzymała. Matki opowiadały jej historie o
lekarzach, którzy odmawiali leczenia ich dzieci, jeśli będą stosować jej
dietę, w której wystrzega się jedzenia mąki, cukru, złożonych
węglowodanów, dodatków chemicznych i słodzików, a zaleca makaron z mąki
migdałowej i robiony w domu jogurt.
"Społeczność lekarska
trzymała się od tego z daleka" powiedział Herod. "Nie została
przeprowadzona podwójnie ślepa próba. Cudownie, gdyby ją przeprowadzono.
Nie uzyskała na to akceptacji i jest to porażka. Nie, żeby odczuwała
potrzebę bycia chwaloną, ale wygląda na to, że musisz mieć chore
dziecko, żeby dostrzec jak ważna jest ta informacja.
Jeśli środowisko
medyczne nie przyjęło jej z otwartymi ramionami, to wszyscy inni owszem.
Przynajmniej na to wygląda.
Od kiedy książka została opublikowana w
1987 (pod tytułem Jedzenie a reakcja jelit), zostało sprzedanych ponad
milion kopii, wznawiano ja dziesięć razy i została przetłumaczona na
siedem języków. Tysiące osób kontaktowało się z Gottschall, żeby
powiedzieć jej, że ocaliła ich lub ich dzieci życie, włączając w to
rodziców dzieci autystycznych.
"Naprawdę ocaliła mi życie. Nie ma
przesady w tym stwierdzeniu", powiedziała Jodi Bager u której
zdiagnozowano wrzodziejące zapalenie jelita grubego po urodzeniu
drugiego syna w roku 2000. Powiedziała, że SCD była magicznym środkiem,
który rok później wywrócił jej świat do góry nogami. W 2002 roku
spotkała się w domu Gottschall, gdzie była ona organizatorem lunchu z
okazji Dnia Matki.
"Dla Elain nie było przepaści między
pokoleniami" powiedziała. "Byłą ekscytującą, odważną, bardzo zabawną
kobietą.
"Bager, współautor książki kucharskiej
"The Grain-Free Gourmet" prowadzi obecnie firmę J. Gourmet, która
prowadzi wysyłkę wypieków SCD na terenie Kanady i USA. "Dzięki Elain
jestem zdrowa, prowadzę interes i cudowną przyjaźń od 12 lat" mówi Lucy
Rossett z Bellingham w stanie Washington, która prowadzi Kuchnie Lucy,
sprzedaje opartą na SCD książkę kucharską, mąkę migdałową i jogurtownice.
Rossett cierpiała na wrzodziejące
zapalenie jelita grubego przez 13 lat, kiedy zobaczyła wywiad z
Gottschall przeprowadzony w telewizji Vancouver.
"Spróbowałam tej diety i - bum! - ona
zmieniła moje życie, bo nagle wszystko zaczęło działać tak jak powinno"
powiedziała.
Stały się bliskimi przyjaciółkami z
Gottschall, spędzały razem święta i podróżowały po Kanadzie i USA gdzie
Gottschall była szczęśliwa przemawiając do grup nieważne czy złożonych z
pięciu, czy 500 osób. .
"Widziałam płaczących ludzi
przychodzących do Elaine, żeby jej podziękować" powiedziała Rossett.
Miało to miejsce na konferencji DAN -
Pokonaj Autyzm Teraz (ang. Defeat Autism Now) w Waszyngtonie, w maju
2004 roku, gdzie Gottschall zostałą przedstawiona dwóm tysiącom rodziców
i fachowcom, jako wybawca.
"Elaine byłą dla nas jak ikona, gwiazda
rokowa" powiedziała Laurie Mawlam, matka autystycznego syna, który
"stracił orzeczenie o autyzmie" po zmianie diety. "Zawładnęła tym
pokazem".
Gottschall, z domu Elaine Reichbaum,
wychowywała się w biednej rodzinie, która przeniosła się z Pittsburga do
Brooklinu, a potem do Baltimore i z powrotem w daremnej próbie
przetrwania depresji ekonomicznej. Jakiekolwiek marzenie o pójściu na
uniwersytet umarło w momencie kiedy zmarła jej niepełnosprawna matka
Jenny i Elain musiała przenieść się do krewnych mieszkających w
Brooklinie i podjąć pracę jako sekretarka.
Spotkała swojego męża, Herba Gottschall,
kiedy oboje pracowali nad projektem Manhattan, programem nuklearnym
prowadzonym przez USA.
Jego praca jako inżyniera chemii
zaprowadziła ich rodzinę później do Kanady, gdzie osiedlili na farmie,
niedaleko Exeter. To właśnie Herb zachęcił żonę do powrotu do szkoły i
ukończenia nauki na uniwersytecie Western Ontario i to on stworzył
wydawnictwo Kirkton Press, żeby opublikować jej książkę.
"Rozumiał, że istniała konieczność
rozpowszechnienia informacji" powiedziała ich córka.
Ale książka nie sprzedała się nawet w
tysiącu egzemplarzy, kiedy Gottschall została zaproszona do
telewizyjnego show Dini Petty, żeby o niej mówić.
Petty twierdzi, że jej producent
przeczytał książkę, zadzwonił do Gottschall i "zakochał się w niej".
Trzykrotnie pojawiła się w show.
"Jej córka zawsze mówi, że była
światłem dla swojej matki, którego ta nie potrafiła znaleźć" mówiła
Petty przemawiając na pogrzebie Gottschall. "Jestem pewna, że show Dini
Petty nie tyle otworzył drzwi dla Elaine, co została przez nie
wypchnięta na międzynarodową scenę i to się nie skończyło".
Catherine Dunphy jest osiągalna pod
mailem cdunphy@thestar.ca