Mózg jest wrażliwy na określone cechy języka, które umożliwiają zrozumienie leżących u jego podstaw struktur gramatycznych.

Rozmawianie nic nie kosztuje, prowadzimy rozmowy często i przychodzi nam to z łatwością. Bez wysiłku też rozumiemy to, co słyszymy wokół siebie. Zgodnie z najnowszymi badaniami fakt ten jest związany z naszą zdolnością do śledzenia rytmu i intonacji mówionego języka oraz z naszą umiejętnością interpretowania znaczenia słów i znajomością gramatyki. Badania przeprowadzone przez grupę nerologów pod kierownictwem Karsten Steinhauer z Max Planck Institute of Cognitive Neuroscience w Lipsku (Niemcy) pozwoliły na wyciągnięcie wniosku, że mózg reaguje z prędkością światła na tzw. cechy prozodyczne mowy - intonację, akcent, przerwy między wyrazami. Natychmiastowa reakcja neuronów na te właśnie elementy pozwala rozpocząć dekodowanie czasami bardzo skomplikowanej wypowiedzi.Odkrycia te pokrywają się również z ostatnimi odkryciami psychologów (np. Petera Jusczyka z Johns Hopkins University w Baltimore), które wskazują na to, że już niemowlęta (2.5 miesięczne) oraz małe dzieci dokładnie śledzą prozodyczne aspekty mowy, żeby zorientować się w strukturze gramatycznej wypowiedzi. Tradycyjne teorie dotyczące nauczania języków uważały dotychczas, że dorośli stosują prozodię po opanowaniu gramatyki jedynie w celu podkreślenia znaczenia wypowiedzi. Nowe badania wskazują raczej na fakt, że to prozodia pełni kluczową rolę w rozumieniu gramatycznej struktury wypowiedzi. Przeprowadzane przez naukowców badanie polegało na umieszczeniu elektrod na czaszkach 56 niemieckojęzycznych wolontariuszy co pozwoliło i rejestrowaniu elektrycznej aktywności powierzchni mózgu podczas słuchania przez nich serii zdań.Niektóre zdania były proste gramatycznie, a inne bardziej skomplikowane. Podczas słuchania właśnie tych drugich, czas w jakim wymawiano poszczególne słowa oraz przerwy między nimi, intonacja i głośność służyła grupie do odczytu znaczenia. Po zlikwidowaniu różnic prozodocznych w obu rodzajach zdań, po usłyszeniu pierwszego słowa, które wcześniej sygnalizowało strukturę gramatyczną, u wolontariuszy pojawił się sygnał wskazujący na dezorientację co do jego znaczenia.Ponadto pojawił się szczególny rodzaj fal w przeciągu ułamków sekundy po każdej właściwie intonowanej sekwencji zdania. Odkrycie nowych rodzajów aktywności elektrycznej mózgu sugeruje, że intonacja pełni krytyczną rolę w rozumieniu mowy.Streszczenie artykułu zamieszczonego w "Speech Insights Sound Off in the Brain"
Science News, Vol. 155, No. 5, January 30, 1999, p.68

całość artykułu